We laten graag iets meer zien van het diaconale werk in de dagelijkse praktijk. Dat doen we door steeds een andere diaken aan het woord te laten. Deze keer is dat Sjaak de Korne, diaken in Goes.
Diaken Sjaak de Korne (65) is getrouwd met Nelleke, vader van vier kinderen en opa van zeven kleinkinderen. De kinderen zijn allen de deur uit. Tot zijn pensioen in april vorig jaar werkte hij als operator/heftruckchauffeur bij een internationaal bedrijf in landbouw- en graszaden.
Hoe heb je het ervaren dat je geroepen werd om diaken te worden?
In december 2009 waren we vanuit de Gereformeerde Gemeente in s-Gravenpolder lid geworden van de Maranathakerk in Goes (zie foto bovenaan). In maart 2011 stond ik al op tweetal. Mijn eerste reactie was dan ook: maar dat kan toch helemaal niet!! Toen ik van de eerste schrik bekomen was, bedacht ik dat genoemd worden een is, maar gekozen worden nog wel wat anders. Bij de stemming bleek echter dat ik een grote meerderheid van de stemmen had. Dat zag ik dat toch wel als een bijzonderheid. Wij zagen echt de hand van God in onze overgang naar de Maranathakerk. Om toen dan ook de zaak af te wijzen, kwam op mij over alsof ik zou zeggen: God, tot nu toe heeft u ons de weg gewezen, maar nu zal ik toch maar even zelf de touwtjes in handen nemen, want dit lijkt verkeerd te lopen.
Wat is je persoonlijke inbreng in de diaconie?
Ik kan meestal vrij duidelijk een mening geven als een besluit genomen moet worden. Als er wat gedaan moet worden, ben ik vaak doortastend. Hup, het moet gebeuren, dus kom op! En omdat ik nu gepensioneerd ben, kan ik vaak een taak van de andere diakenen overnemen bij activiteiten die overdag plaatsvinden.
Hoe vullen jullie elkaar in de diaconie aan? Hebben jullie bijvoorbeeld verschillende talenten die je kunt inzetten in het diaconale werk?
Inderdaad, we vullen elkaar behoorlijk aan. Voor jeugddiaken een jonger iemand die duidelijk voeling met de doelgroep heeft. Voor de functie van penningmeester iemand die zelf een bedrijf heeft. Als secretaris iemand die dagelijks met een toetsenbord en verslagen bezig is. Het omgaan met geld is niet mijn sterkste kant. Misschien moet ik dat juist hier niet noemen. Vaardigheden met de modernere media ook niet. Onze kleinzoon vroeg een paar jaar geleden al: “Mama, opa is zeker nog van vóór het laptoptijdperk?” Binnen de diaconie ben ik juist meer de contactpersoon voor de ouderenmiddagen, de zusterkring en dat soort dingen.
Wat voor soorten diaconale hulp verlenen jullie?
Dat is heel divers. Ik denk aan acute financiële hulp in noodgevallen en soms ook langduriger financiële ondersteuning, bijvoorbeeld bij problemen na een echtscheiding. We regelen veel praktische hulp aan leden die dat (soms acuut) nodig hebben. We collecteren voor doelen uit de lijst van het deputaatschap Diaconaat, maar ook voor doelen waar leden uit de gemeente zich voor inzetten, zoals Mercy Ships, Living Waters en Jeugd met een opdracht. Helpen zoeken naar woonruimte in probleemgevallen. Fysieke hulp helpen regelen, als leden die acuut nodig hebben.
Loop je er wel eens tegenaan dat je hulpvragen niet kunt beantwoorden?
Ja, bijvoorbeeld het vinden van woonruimte voor een ouder met kinderen na een scheiding. Al hebben we in dit soort eerdere gevallen ook al wel het voordeel gezien van Diaconaal Platform Goes. Wij zijn een van de twaalf geloofsgemeenschappen binnen de gemeente Goes die daarin vertegenwoordigd zijn. Dit vergroot je netwerk uiteraard aanzienlijk.
Hoe schakel je de gemeente in?
De collectes voor de diaconie zijn vanzelf voor de meeste mensen wel duidelijk. Hulpvragen kunnen heel goed worden uitgezet; in de wijk van het betreffende lid, gemeentebreed via de diverse appgroepen of zelfs via het eerder genoemde Diaconaal Platform.
Wat is je mooiste diaconale ervaring?
Dat is een beetje lastig om te beantwoorden, want er zijn meerdere mooie ervaringen. Ik moet toch vooral denken aan de situatie van leden die gedwongen moeten verhuizen in verband met sloop en renovatie van de woonwijk. Ik deed een paar belletjes en berichtjes en in no-time stond er een ploegje klaar dat schoonmaakt, schildert, behangt, aankleed en helpt verhuizen. Door buren en omwonenden wwerd verwonderd gevraagd wat er hier wel niet aan de hand is, dat alles zo snel en gestructureerd voor elkaar gebracht wordt. Ja, dan vind ik dat zeker mooi. En misschien wel vooral om het getuigenis dat er blijkbaar vanuit gaat.
Je bent ook lid van de CDC. Waarom zou je de toerustingsavonden aanbevelen?
We zijn als diaken in de meeste gevallen uiteindelijk toch leken, al zijn er ook zeker diakenen waar het diaken-zijn raakvlakken heeft met hun dagelijks werk. De toerustingsavonden bieden de mogelijkheid om dingen te leren en te horen die je vanuit je werk niet kent maar die je in het diaken zijn wel moet kunnen toepassen.
De Classicale Diaconale Commissie (CDC) is door de classis ingesteld en verantwoordelijk voor de toerusting van diakenen en diaconaal betrokkenen in de kerken binnen de classis. De toerusting die door de CDC ’s wordt georganiseerd, gaat in op actuele thema’s of op specifieke onderwerpen vanuit de classis. Meer over de CDC’s op www.cgk.nl/kerk-naar-buiten/diaconaat/de-diaken/
