Missionair diaconaal werker Jozien Koelewijn runt sinds kort een crisisopvang voor tienermeisjes in Zuid-Afrika. Dat doet ze samen met Fundi Shangase. Het levensverhaal van Fundi illustreert waarom een centrum als dit nodig is.
Kwetsbaar kind
Fundi is opgegroeid op het platteland in de Oostkaap, niet ver van Matatiele. Haar jonge jaren waren getekend door armoede, misbruik en zwaar werk. Als jonge vrouw trouwde ze met een man die een stuk ouder was. Ze kregen drie kinderen, maar een gelukkig huwelijk was het niet. Haar man was vaak dronken en afwezig als vader.
Met het beetje dat ze had, hielp Fundi kinderen van wie de ouders waren overleden aan bijvoorbeeld aids. Ze deed vrijwilligerswerk bij een aids-hospice daar leerde Jozien haar kennen. Dat is nu meer dan 16 jaar geleden. Ze vonden elkaar in hun toewijding om de mensen die niet overleden te helpen om de draad van hun leven weer op te pakken
Liefde en genezing
In de hospice was een vervelende sfeer ontstaan en Fundi en Jozien besloten er weg te gaan, in het vertrouwen dat God een andere taak voor ze had. Intussen was het voor Fundi ook op persoonlijk gebied een moeilijke tijd. Ze vertelde Jozien stukje bij beetje over wat ze allemaal het meegemaakt en hoe het nu bij haar thuis was. Ze kwam vaak bij Jozien thuis en had duidelijk genezing nodig.
Het waren hectische jaren, waarin Fundi en Jozien ondertussen een weg mochten vinden om de mensen en kinderen in Ntuzuma township te helpen. In die jaren ontstond Ikhaya Lothando, vanuit liefde voor de kinderen die, net als Fundi, niet de zorg kregen die ze zo hard nodig hadden. De visie ontstond vanuit liefde, ervaring, genezing en de moed om door te gaan en ook naar anderen om te zien. Want het werd Fundi vaak moeilijk gemaakt, omdat ze anders was. Ze bleef niet stilstaan bij haar eigen pijn, maar wilde die, met Gods hulp, gebruiken om te geven wat zij zelf gemist had.
Zegen en vertrouwen
Fundi is een bijzonder krachtige en getalenteerde vrouw. Jozien: “Ik dank God dat we elkaar zo diep hebben mogen leren kennen. Het is lang niet altijd makkelijk geweest en er waren tijden dat ik dacht dat we het niet zouden redden. Fundi keek, als Afrikaanse vrouw ook om naar mij als persoon en ik heb ontzettend veel van haar geleerd. Ze is vaak mijn bescherming geweest in het gewelddadige township Ntuzuma. Genezing kon langzaamaan beginnen toen ze mij haar verhaal kon toevertrouwen. Een verhaal dat ze nooit eerder gedeeld had. We zijn diep gegaan maar dat was de fundering, voor waar we nu staan en mogen werken.”
Jozien en Fundi delen nog steeds alles met elkaar. Blank en zwart in een land dat dit nog steeds niet normaal vindt. Ze werken en leven samen, “maar Fundi gaat voorop in ons project, ons nieuwe familiehuis Ikhaya Lothando.” Samen zijn ze moeder voor kinderen die geen thuis hebben en stellen ze hun hart en huis open voor de mensen God bij ze brengt. “Iedereen die Fundi beter leert kennen, kan niet anders dan ontzettend veel respect voor haar krijgen. Het is een vrouw die door alles heen nog steeds staat. Ik dank God voor wat Hij door haar heen gedaan heeft en hopelijk nog vele jaren zal blijven doen.”
