Christenen in Pakistan zitten in een minderwaardige positie. Ze voelen zich kwetsbaar en onzeker. Niet alleen omdat ze een minderheid vormen in een moslimland, maar ook omdat hun opleidingsniveau veelal laag is. Daarbij maakt angst vaak een groot onderdeel van hun leven uit. In Pakistan is naar schatting 80 procent van de straat- en rioolreinigers christen; ze worden gezien als tweederangsburgers. Discriminatie komt op veel terreinen voor; ze worden vaak (onterecht!) vervolgd voor godslastering. Onder christenen is veel armoede en slavernij.
Ongeveer 1,5 miljoen christenen werken als slaven in steenovens in Pakistan. De omstandigheden waarin deze schuldslaven leven, zijn ronduit erbarmelijk. Man en vrouw werken lange dagen en doen zwaar werk om uit de schulden te komen. Daarbij werken de kinderen vanaf jonge leeftijd veelal mee, en kunnen dan niet naar school gaan. Ze zitten samen in een soort schuldsysteem dat zichzelf in stand houdt. Kinderen erven de schuld van de ouders bijvoorbeeld. Onvrijheid als manier van leven is hun aangeboren. Ondernemers buiten de situatie uit en zijn onbarmhartig wreed in het exploiteren van deze bevolkingsgroep.
Een aantal kerken in het Oosten van Pakistan accepteert deze situatie niet en hebben de handen ineengeslagen om Pakistaanse christenen te bevrijden uit deze moderne slavernij. Ook bevorderen ze hun sociaal-economische ontwikkeling en biedt de mogelijkheid om een menswaardig christelijk leven te leiden.
Waarom dit project?
Diaconaat CGK helpt al enige jaren kerken in Pakistan met het bestrijden van armoede en het bevorderen van een gezonde maatschappelijke ontwikkeling (via microkredieten bijvoorbeeld). Maar het is toch meer barmhartigheid, het geven aan de naaste in nood. Omdat er zoveel onrecht is, willen we graag ook rechtvaardigheid stimuleren, het doorbreken van ketens van slavernij en verdrukking, het helpen een einde maken aan mensonwaardig bestaan. Met dit project hopen we naast vrijheid en rechtvaardigheid ook onderwijs te stimuleren: wie geholpen wordt toegang geven tot onderwijs en vaardigheden, zodat ze zelfvoorzienend kunnen worden. Hier hoort ook bewustwording creëren bij: de maatschappij en beleidsmakers informeren over hun situatie en pleiten voor hun rechten en ook een signaal afgeven naar de overheid: er is nauwelijks wetgeving of bescherming om deze arbeiders te helpen. Ten slotte veiligheid en bescherming, vooral het voorkomen dat vrouwen en meisjes slachtoffer worden van gedwongen bekering en misbruik.
Impact
Met dit programma hopen we jaarlijks 20 – 25 families te bevrijden uit slavernij, hun schulden af te betalen (onderhandelen met de fabrieksbazen en tot een overeenkomst komen waarbij 70-80% van de schuld wordt vergoed), onderwijs voor kinderen te regelen en het zoeken van een woning en werkgelegenheid te ondersteunen.
Wat kunnen we leren?
Slavernij is een taai probleem. In de Westerse wereld is slavernij al eeuwen geleden afgeschaft, maar in andere landen is het nog springleven en is het een groot probleem. We willen de daad stellen en lokale kerken in Pakistan ondersteunen bij dit belangrijke werk.
