Evangelist Oleg Ljoebitsj woont en werkt al meer dan dertig jaar in het hoge Noorden. En zolang God hem de kracht geeft, gaat hij door. Maar zijn tijd op aarde is niet eindeloos. Als hij eens zal moeten stoppen, mag het evangelisatiewerk op de toendra in het poolgebied niet ophouden. Het is zijn gebed dat de volgende generatie het stokje zal overnemen.
Toen zei Hij tegen Zijn discipelen: De oogst is wel groot, maar er zijn weinig arbeiders.
Mattheüs 9:37-38
Bid daarom tot de Heere van de oogst dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitzendt.
Jongerenreis
Ljoebitsj besteedt veel tijd aan de toerusting van jongeren, zodat er nieuwe zendelingen opstaan die vol overgave en toewijding het evangelie zullen verkondigen onder de bewoners van deze regio. Deze winter nam hij een groep jongeren mee de toendra op. Een zendingsreis door winterse weersomstandigheden, om ook de mensen in de afgelegen dorpen met het evangelie te bereiken. De reis bleek niet helemaal zonder gevaren.
Verkondigen en bemoedigen
Onderweg hebben ze een evangelisatiebijeenkomst gehouden in Ust-Avam. Er kwamen veertig mensen. Op zondag kwamen ze samen om een kerkdienst te houden en het evangelistenechtpaar te bemoedigen.
Precies die twee dingen wilden ze ook doen in Tiksi: evangeliseren en de broeders bemoedigen. Het was een gevaarlijke reis. Het eerste traject legden ze veilig af, maar daarna ging het mis. Het ijs was al aan het smelten en het was verraderlijk onderweg. Ze zijn door het ijs gezakt.
Door het ijs gezakt
Als door een wonder konden ze toch door. Eerder die dag werden ze bepaald bij de woorden uit Psalm 40:2-4: “Lang heb ik de HEERE verwacht, en Hij boog Zich naar mij toe en hoorde mijn hulpgeroep. Hij beurde mij op uit een kuil vol kolkend water, uit modderig slijk; Hij zette mijn voeten op een rots en maakte mijn schreden vast. Hij legde mij een nieuw lied in de mond, een lofzang voor onze God. Velen zullen het zien en vrezen, en op de HEERE vertrouwen.” Oleg had niet gedacht dat het concreet op hen van toepassing zou zijn.
De brandstoftank was lek geslagen. De Trekol, een speciale terreinwagen voor extreme omstandigheden, helde over en ging haast onder water. Het was al nacht toen ze het voertuig weer op vast ijs kregen en door konden rijden naar Tiksi. Daar moest de Trekol gerepareerd worden. Gelukkig hebben de evangelisten ook daar verstand van.
Zingen en danken
Op de zaterdag dat ze aankwamen nodigden ze de bewoners uit voor een feestelijke evangelisatiebijeenkomst. De kinderen leerden het lied “Ieder uur, iedere stap brengt ons nader”. Voor veel kinderen was het eerste keer in hun leven dat ze een muziekinstrument in handen hadden. Op zondag mocht het Heilig Avondmaal worden bediend.
Op de terugweg bezocht de groep een feest van de rendiershouders, een bevolkingsgroep die Nentsen wordt genoemd. De Russische overheid verbood om in het dorpshuis samen te komen, daarom konden ze alleen in de open lucht met de rendierhouders spreken en zingen. Veel rendierhouders nodigden de zendingsreizigers uit in hun tenten. De Heere opende deuren!
Oleg en zijn groep keerden op 6 mei veilig terug. God zij gedankt!
